Pałac Trybunalski w Kaliszu, budynek położony w centrum Kalisza przy alei Wolności, w dzielnicy Śródmieście, znany powszechnie jako Trybunał. Klasycystyczny, empirowy, wzniesiony w latach 1819–1821 według projektu Sylwestra Szpilowskiego; wpisany do rejestru zabytków w 1964. Pod godłem sprawiedliwości znajduje się napis "Suum Cuique" czyli "Każdemu to, co mu się należy". W 1876 r. dobudowano dwa skrzydła i przebudowano część wnętrz. Na osi fasady wybudowano dwupiętrowy portyk z czterema parami kolumn, podtrzymujący trójkątny fronton. Przez cały okres swego istnienia służył jako siedziba władzy sądowniczej, przed 1939 r. znajdował się tam Sąd Okręgowy, obecnie mieści się tam siedziba Sądu Rejonowego w Kaliszu. Na jednej ze ścian, na wysokości chodnika, znajduje się wykonany czarną farbą napis "Przywrócić godność prawu". Napis wykonał Stanisław Słodkiewicz po tym, gdy prokurator Bogusław Śliwa został w 1978 roku zwolniony dyscyplinarnie za próbę oskarżenia funkcjonariuszy MO o morderstwo w okolicach Kalisza. Obecnie trwają dyskusje czy napis powinien zostać usunięty (przeniesiony w inne miejsce), czy też pozostawiony na ścianie gmachu.

Więcej zdjęć
 

I Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka

 

I Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka to szkoła niezwykle atrakcyjna, dwustuletnia historia stawia ją w rzędzie najstarszych szkół w Polsce. W 1773 r. staraniem Komisji Edukacji Narodowej powstała Szkoła Kaliska, która mieściła się w Kolegium Pojezuickim. W 10 lat później przemianowano ją na Szkołę Akademicką Okręgową. Po wkroczeniu do Kalisza wojsk pruskich, w 1799 r., władze pruskie zmieniły szkołę na Korpus Kadetów. Potem, po klęsce Prus w 1807r., początkowo zostaje przekształcona na Kaliskie Gimnazjum, a w 1812r. na Szkołę Departamentową.  W 1818r. zostaje rozpoczęta budowa nowego budynku szkoły na gruzach zamku starościańskiego, wg projektu architekta Sylwestra Szpilowskiego. Po niecałych dwóch latach wszystkie prace zostały ukończone i pod koniec 1819r. budynek został oddany do użytku. Przez kolejne sto lat szkoła podlegała ciągłym ewolucjom. Zmieniały się jej nazwy i profile kształcenia, by wreszcie w 1923r. ostatecznie się uformować. W tym bowiem roku szkołę upaństwowiono i nadano jej imię obowiązujące do dziś – Adama Asnyka. Szkoła prowadziła dwa ciągi licealne: humanistyczny i przyrodniczy. W tym kształcie istniała do II wojny światowej. We wrześniu 1939r. szkoła zaprzestała działalności, a jej wychowankowie weszli w większości w skład 25. Kaliskiej Dywizji Piechoty, staczając bój o Łęczycę, walcząc pod Uniejowem i Kutnem, by następnie wziąć udział w obronie Warszawy. Do Kalisza wkroczyli wnukowie Prusaków i zajęli szkołę, tym razem przekształcając i przystosowując ją do swoich zbrodniczych celów.

Więcej zdjęć

 

Plac św. Józefa

 

Plac św. Józefa w Kaliszu, plac w Śródmieściu Kalisza, klasycystyczny, wytyczony w 1818 według projektu Sylwestra Szpilowskiego[1], nieregularny, pięciokątny, u wylotu czterech ulic, zburzony w 1914, odbudowany w niejednolitym stylu architektonicznym, zmodernizowany w latach 1935–1936[2] i 1998–1999; zespół cennych obiektów zabytkowych, wraz z założeniem urbanistycznym miasta lokacyjnego wpisany do rejestru zabytków w 1956; w Nocach i dniach Marii Dąbrowskiej nazwany jest placem Świętojańskim.

Więcej zdjęć

Dom pielgrzyma

Dzisiejszy dom pielgrzyma został zbudowany w 1819 roku. Jako dom księży przy kolegiacie św. Józefa. Nowy obiekt był budynkiem dwóch kondygnacjach i raczej skromnym wystroju. Do końca XX wieku przechodził kilka przebudowań, ale najważniejsza z nich miała miejsce w pierwszych latach XXI wieku. Budynek podwyższono o jedną kondygnację pozostawiając pierwotny wygląd fasady. 
 

Więcej zdjęć 

Rogatka wrocławska

Rogatka wrocławska jedyna zachowana z czterech zachowanych rogatek miejskich w Kaliszu. Stoi w miejscu, gdzie na początku XX wieku był koniec miasta. Rogatki powstały w pierwszym ćwierćwieczu XIX wieku przy drogach wylotowych. Do zadań poborców należało pobieranie opłat wjazdowych zwanych rogatkowym (opłata za wjazd i wwożone towary) oraz kontrolowanie osób przybywających do miasta.Rogatki miejskie- warszawska, rypinkowska, stawiszyńska i wrocławska stały przy głównych traktach. Nazwy wskazywały do jakiego miasta prowadzą. Rogatka wrocławska wzniesiona jest na wysepce u wylotu Nowego Światu, u zbiegu ulic Śródmiejskiej, Harcerskiej i Górnośląskiej. Projekt obecnej budowli klasycystycznej przypisywano architektowi Sylwestrowi Szpilowskiemu. Był on autorem pierwszej rogatki wrocławskiej z 1822 r. przeznaczonej na budynek celny i wagę miejską. W 1826 r. podczas przebudowy Przedmieścia Wrocławskiego władze miejskie podjęły decyzję o zmianie położenia budowli. Pierwotna rogatka została rozebrana i wzniesiona przy użyciu materiału z rozbiórki ponownie w 1828 r. Jako projektanta wskazuje się Franciszka Reinsteina- następcę Szpilowskiego. Jednokondygancyjny budynek powstał na planie zbliżonym do antycznego prostylosu. Posiada ściany boniowane w prostokątne ciosy, czterokolumnowy portyk dorycki z belkowaniem, fryzem tryglifowo-metopowym i trójkątnym przyczółkiem. Do przykrycia budynku zastosowano czterospadowy dach namiotowy. Dawniej rogatka służyła Związkowi Niewidomych i Stowarzyszeniu Księgowych Polskich. Obecnie znajduje się w niej cukiernia.

powrót do strony głównej