W toku pracy pisała o nich do Orzeszkowej: „Są to trzy sceny z przeszłości, a przedmiotem ich jest nieskończenie smutna walka, jaką wolne umysły i duchy toczyły po wszystkie wieki z potęgą tradycji i powagi Kościoła!" Jak można było oczekiwać, przy­chylnie odnieśli się do Fragmentów krytycy liberalni, natomiast w prasie klerykalnej i zachowawczej „zmal­tretowano [je], złajano i zdeptano" - według słów Orzeszkowej. „Książeczka p. Konopnickiej jest na wskroś fałszem przejęta [...). Myśl jej jest bezbożna i bluźniercza" ~ pisał anonimowy recenzent „Prze­glądu Katolickiego". Stanisław Tarnowski, ugodowiec i przywódca Stańczyków, autorce, której Poezje za­słynęły z odwagi patriotycznej, zarzucił... sprzenie­wierzenie się interesom narodowym. Fragmenty dramatyczne zatem, zyskując jeszcze poparcie krytyki związanej z ruchem pozytywistów, obróciły przeciw poetce na długie lata całą opinię zachowawczą. Następne jednak publikacje, kolejne zbiory zatytułowane Poezje i Obrazki, nasycone żarem patriotycznym, podejmujące z odwagą i pasją dra­maty życia ludzi prostych, wzbudzą także zastrze­żenia recenzentów liberalnych. Zbyt ostro, ich zda­niem, przedstawiały konflikty społeczne, zbyt mało przejawiały zaufania dla ewolucyjnej teorii rozwoju społeczeństwa.

przejdź do Pierwsze zbiory poezji obrazków